GARŁACZ FRANCUSKI
Pochodzenie:
Północna Francja, w Niemczech znany od 1870 roku.
Wrażenie ogólne:
Gołąb o ustawionej pionowo eleganckiej figurze i żwawym usposobieniu. Bardzo wysoko wzniesiona długa, wąska sylwetka z długą szyją i kulą gardła składają się na całość eleganckiego dużego garłacza. Dwie trzecie długości figury położone jest w partii przedniej. Widać wyraźną linię składająca się z trzech łuków utworzonych przez kulę gardła, mostek i ramiona, co jest charakterystyczną cechą.
Wzorzec: cechy rasowości.
|
Głowa:
|
Dobrze zaokrąglona, czoło nieco podniesione, gładkie.
|
|
Oczy:
|
Pomarańczowe, u białych ciemne; obwódki oczu
|
|
Brwi:
|
Wąskie, u jasnych jasne, u ciemnych kolorów szare.
|
|
Dziób:
|
Średniej długości. U białych i żółtych jasny, u czerwonych i niebieskopłowych koloru rogowego, u innych niebieskich ciemny, u czarnych czarny. Woskówki białe, delikatne.
|
|
Szyja:
|
Długa. Gardło w kształcie kuli, wysoko noszone i wydęte. Także tylna część szyi i z boku dobrze zaokrąglona. Na piersi silnie odstające z wyrazistym ściągnięciem (odcięciem) i widoczną talią.
|
|
Pierś:
|
Bardzo długa, wąska, mostek długi, wystający do przodu.
|
|
Plecy:
|
Długie, wąskie, pionowo opadające.
|
|
Skrzydła:
|
Wąskie, mocno zwarte, krzyżujące się, niedochodzące całkiem do końca ogona. Przegub od tułowia trochę oddalony, lotki odstające.
|
|
Ogon:
|
Wąski, zwarty, tworzący z plecami prostą opadającą linię.
|
|
Nogi:
|
Bardzo długie, z profilu ugięte w stawie piętowym, wąsko rozstawione, patrząc z przodu równoległe. Podudzia łukowate, wystające z tułowia, opierzone sprężystymi piórkami. Skoki i palce długie, nieopierzone. Kolor pazurków bez znaczenia.
|
|
Upierzenie:
|
Ściśle przylegające, sprężyste.
|
Rodzaje kolorów:
Jednobarwne białe, sercate czarne, niebieskie, czerwone, żółte, niebieskie grochy, kawowe, niebieskopłowe, czerwonopłowe, żółtopłowe.
Kolor i rysunek:
Pożądane kolory nasycone. Przy czarnych głowa i niebiesko ubarwionych, szyja, pierś, tarcze skrzydeł i ogon kolorowe. Czerwone i żółte mają dodatkowo jasne ogony. Pośrodku gardła występuje półksiężycowata plama (serce). Wierzchołki półksiężyca powinny kończyć się możliwie pod oczami. Rozeta (róża) skrzydeł składa się z oddzielnych małych białych piórek w pobliżu przegubu.
Duże błędy:
Niezgrabna, masywna lub za mała figura; niska, szeroka, rozkroczona lub wąska postawa krępująca swobodę ruchów; krótka partia przednia; wadliwe rozdęcie, kształt i wielkość gardła; za mało uniesiona postawa; wadliwe ściągnięcie lub wadliwa linia trzech łuków; szerokie skrzydła; błędne krzyżowanie się lotek; czerwona brew; odchylenia w rysunku.
Uwagi do oceny:
Budowa – figura - postawa – gardło – kolor i rysunek upierzenia – kolor oczu.
|
|
 |
|
